05
Sep

Verloren tijdens oriëntatie

Posted in Orientatie / Tags ,

Dag twee van de Orientation Days begon een beetje gloomy, ‘s nachts viel de eerste regen die ik hier gezien heb, maar tegen dat we met onze groep weer rond de vlaggenmast moesten verzamelen scheen de zon weer volop. We vlijden ons dan ook maar met onze vermoeiden lichaam neer in het groene gras en babbelden over het weer en vooral over de dieren die je kan tegenkomen.

Zo wist Monica, onze zeer energieke groepsleider te vertellen dat vuilbakken zeer gevaarlijk zijn vanwege mogelijk eekhoorns die er in huizen. Toen een vriend van haar eens een appel wou weggooien in een vuilbak kwam er een eekhoorn het klokhuis tegemoet gesprongen en onderschepte in ware ninja stijl het kleinnood, waarna de jongen rustig van de eekhoorn wegstapte, vooral geen snelle bewegingen makend. Het is misschien niet voor niets dat de meeste van de eekhoorns hier zwart zijn.

De rest van de dag was voornamelijk gevuld met infosessies. En laat ik je vertellen, het studentensecretariaat kan iets bijleren van de kennis en enthusiasme waarmee de personen van Arts Student Services ons te woord stonden. De info op zich was misschien niet zo al te noodzakelijk, maar ja, daar heb ik al mee leren leven. Niet noodzakelijk, maar soms fun, was het thema van de ganse dag.

Zo stond er na de middag een infosessie op het programma over Canada. Onze Canadese groepsleider was het niet altijd eens met de dingen die over haar thuisland (en stad) gezegd werden, maar de sketches – onder andere een modeshow van de verschillende kledingstijlen die gepast zijn, alsook over de juiste etiquette wanneer je met een paraplu rondloopt – maakte wel iets goeds. Mijn Brits groepslid panikeerde trouwens toen een van de modellen haar paraplu in de aula opendeed, tot zover de stiff upper lip.

Naarmate de dag vorderde en de saaie sessies zich opstapelden verminderde de groepsleden en het algemene publieksaantal ziender ogen. Tijdens de laatste sessie waren we nog met 5 groepsleden, maar 10 minuten in de sessie was dat nummer al gedaald naar 3, jeej. Wij, de overblijvers, durfden Monica dan ook niet in de steek laten en bleven mooi zitten.

Vandaag (zaterdag) verschenen er dan weer veel meer kindjes op de groepsmeeting, maar ja, deze duurde maar een half uur (in de regen, jaja, eindelijk echt regen in Vancouver, we dachten al dat het enkel mythes waren), waarna we afscheid moesten nemen van elkaar en aan de zaterdagmiddagrondleidingen konden beginnen. Ik had me ingeschreven voor de city bus tour en ik heb deze dan ook maar braafjes gevolgd, hoewel de organisatie ervan al even goed in elkaar bleek te zitten als – om in de juiste referentiesfeer te blijven – het studentensecretariaat van Letteren.

Al voor we vertrokken besloten onze gidsen om het programma – strand, downtown, strand, overboord te gooien omdat er daar te weinig te zien was en mochten we zelf dingen voorstellen. Het prachtigste voorstel kwam van een meisje dat Victoria wel wou zien. Onze gids heeft haar niet echt in haar gezicht uitgelachen maar met enig sarcasme uitgelegd dat ze dat kon doen, maar dat ze dan eerst een ferry van 3 uur moest nemen…

We besloten om dan maar gewoon downtown te gaan, gedeeltelijk met de bus en met de nieuwe Canada line (de metro) die er voor de Olympische Spelen is gebouwd. Daar aangekomen vertelde onze gidsen dat ze ons voor een uurtje gingen alleen laten rondlopen in de winkelstraat en dat diegene die nadien wensten, nog mee naar Chinatown konden gaan…. kortom, prachtige rondleiding en ik besloot dan maar om gewoon zelf wat op stap te gaan, eerst langs de winkels en nadien beneden naar het water.

Het uitzicht was echt adembenemend, maar ik laat de foto’s voor zich spreken.

Na aan het water wat rondgehangen te hebben ben ik nog even terug gaan winkelen. Een turquoise sjaaltje heb ik nog niet gevonden, maar wel een mooie hoed. Ja, je hebt het goed gelezen, ik ben nu de trotse eigennaar van mijn eigenste hoofddeksel om mijn kalend hoofd wat af te schermen.

Onze gids had ons nog de richting meegegeven van de bushalte en het busnummer waarmee we snel terug op campus zouden geraken, maar deze richting moest blijkbaar met een korrel zout genomen te worden, of in ieder geval met nog een kwartiertje stappen vanaf de aangeduidde plaats en zelfs dan nog, want deze week bleek de bus ergens anders te stappen, fun fun, zo’n rondleiding.

De oriëntatie zit er ondertussen op, morgen moet ik mijn boeken gaan ophalen en nadien staat er weinigs spannends op het programma; maandag een bqq, dinsdag feestelijke opening en woensdag de eerste lessen. Ik hou jullie alvast op de hoogte en niet vergeten, de bovenstaande foto’s en nog vele meer kan je ook hier bekijken.