02
Feb

Light in darkness

Het voordeel van in een stad te leven – k, ik leef niet echt in de stad -met een grote aziatische bevolking is dat je hier ook een tamelijk grote viering van het Chinese Nieuwjaar hebt. Koppel dit aan de Cultural Olympiade (eigenlijk is alles cultureel onder die noemer gedropt dit jaar) en je hebt pas echt een feest.

Een van de eerste dingen die op het programma stonden en nu al te bezichtigen was, was een bos gemaakt uit papieren lantaarns. Ik moet zeggen dat het bos eigenlijk nogal tamelijk tegenviel, het was net iets minder indrukwekkend dan ik me had voorgesteld, maar desalnietemin wel mooi om te bekijken. Het zou uiteraard nog mooier geweest zijn moesten ze het niet neergepland (pun intented) hebben in dé straat met de meeste verlichting, maar ja.

Ik merk trouwens ook een aantal problemen met mijn volautomatische camera. Zo vond ie het nodig om te focussen op een gezicht op een 12 meter hoge reclame-affiche in plaats van op het kunstwerk dat vlak voor de lens stond… en eerlijk gezegd had ik ook een tamelijk blond moment toen ik de flits maar niet afkreeg, hoewel ik de zelfontspanner steeds afzette… oeps… uiteindelijk had ik de flitsknop gevonden hoor, maar voelde me toch een beetje stom.

Dit bos is maar een van de verschillende dingen die te zien zullen zijn. Zo ben ik ook van plan om te gaan kijken naar een voorstelling van metersgrote Chinese zodiacfiguren die skaten, hocky spelen en nog allerlei Olympische activiteiten uitvoeren. Maar dat is pas voor volgende week dus nog eventjes geduld.

Ik weet trouwens niet of ik het hier al vermeld heb, maar het uitgaansleven is tamelijk saai. Er zijn maar een paar pubs op de campus en je moet 19plus zijn, wat een probleem geeft met het feit dat ik 18jarigen aantrek… En alleen daar gaan zitten is ook niet dat vind ik. Daarenboven zijn ze dan ook vaak zo vol, sluiten ze enorm vroeg (je moet niet denken hier nog eten te vinden ook niet na 7 uur ‘s avonds) en zijn er geen nachtwinkels. Kwestie van even een paar negatieve punten op te sommen van het leven hier.

Ik begin half spijt te krijgen dat ik mijn twee weken in België meer ga besteden met bezoekjes, filmavondjes en reunies want ik begin hier tamelijk restless te worden en heb zin om op stap te gaan. Maar nu ik eraan denk heb ik ook al wel een paar feestjes, galabal, een avondje zat zijn en een nachtje doordoen om de volgende ochtend weer sleep deprived mensen schrik aan te jagen op het programma staan. Het is maar dat je het weet.

In ander nieuws, herinner je je nog dat vak waar ik 89% op haalde? Nee, wel, ik haalde dus 89% 🙂
Kidding aside, er was vorige een tweede test en deze keer haalde ik maar 68. Minder dan ik gehoopt had, maar toch nog steeds goed tegenover de rest en mijn algemeen gemiddelde van het vak staat nog steeds op 83% met nog 65% van het totaal te behalen dus ik maak me nog niet echt zorgen. Het was ook een beetje mijn eigen schuld vermits ik een kaartje niet geleerd had en zo ineens 12% kwijt was… oeps.

Het volledige album kan je hier bekijken.