16
Jan

50 hours later

Hoe graag ik ook in België was de afgelopen paar weken en hoezeer ik nu wederom weet wat ik allemaal moet missen, keek ik toch ook een beetje uit om terug te vliegen naar Vancouver en daar mijn jaar verder te zetten. De agenda en de plannen voor het tweede semester zijn immers iets of wat gevulder dan het eerste, om niet te zeggen exponentieel zo. Het was dus tamelijk vervelend toen dinsdag een sneeuwstorm over het Verenigd Koninkrijk neerdaalde en de vrees voor afgelaste vluchten een kleine drie weken na de vorige crisis, weer de kop opstak.

Op woensdag was niet alleen mijn vlucht Brussel-Londen afgelast, maar eveneens de vlucht Londen-Vancouver en Vancouver-Londen. Voor donderdag echter, was er enkel enige vertraging te merken voor beide vluchten, wat niet zo slecht was, want zolang ik in Brussel geen zes uur vertraging had, kwam dat eigenlijk nog beter uit omdat ik standaard toch ook vier uur moest wachten op Heathrow voor ik de volgende vlucht kon nemen.

Zogezegd, zo gedaan. Op donderdagochtend nog vlug alle vluchtinformatie gecontroleerd en een uur later dan gepland dan maar naar Zaventem vertrokken. Ik had wel besloten om terug enkel met handbagage te reizen, ik had een vermoeden dat dat veiliger was.De vlucht in Zaventem vertrok met een kleine 2 uur vertraging, zo rond iets na 3 ‘s middags in plaats van om kwart voor 1. Ondanks het feit dat ik nog later thuis vertrokken was, had ik toch nog meer dan drie uur moeten zitten wachten voor het boarden begon, met enkel handbagage ben ik blijkbaar immers altijd binnen het half uur van de ingang door de security en aan de gate.

De vlucht zelf was niet speciaal. Wel was er op het einde een grappig stukje toen we geland waren op Heathrow. Velen van de passagiers waren al aan het rechtstaan en hun bagage uit de kastjes aan het halen en de stewards riepen af dat iedereen nog moest blijven zitten omdat we nog niet aan de gate stonden. Toen was er even pauze en zei ze; “ik weet eigenlijk niet waar we zijn… maar in ieder geval niet aan de terminal.” Een paar ogenblikken later melde de kapitein dat hij wel wist waar hij was en dat we aan het wachten waren op een vrije gate.

Nu ja, in hindsight misschien niet zo grappig, maar op het moment

Anyhoe.

Geland in Londen ging ik zeer snel naar Flight Connections, met een grote boog rond de wachtende mensen voor de balies en rechtstreeks naar de volgende check-in balie. Toen ik daar echter een paar minuten gewacht had zei de man achter de balie: “O, you’re flight has been suspended.” Wat dus blijkbaar een mooier woord is voor afgelast.

Fun.

Aldus mocht ik mooi terug naar de steeds groeiende groep mensen voor de flight connection balie. Een groep die ondertussen in 4 slalommen en dan nog een rij door het ganse gebouw gerangschikt was. Gelukkig was British Airways zo slim om ongeveer alle balies (12 tot 15) open te doen, maar toch duurde het nog meer dan twee uur voor het mijn beurt was. De volgende BA vlucht naar Vancouver was ook al volgeboekt (het was dan ook al de tweede dag dat ze de vlucht afgelast hadden), maar ze konden mij nog op een vlucht van Lufthansa via Frankfurt zetten. Ik mocht dan kiezen tussen slapen op de luchthaven (mijn vlucht naar Frankfurt vertrok Londen iets na 6 uur ‘s ochtends) of een gratis hotelkamer krijgen, maar het probleem daarmee was alle hotels in de buurt van de luchthaven al opgebruikt waren en transportkosten voor eigen rekening waren. Nu, ik herinnerde me van de komst met de eurostar dat het enorm duur is om een taxi te nemen van Heathrow naar de City en terug dus ik heb dan maar gevraagd of ze mij nog terug naar Brussel konden krijgen.

Gelukkig was dit mogelijk en met drie nieuwe vluchten in mijn hand ging ik terug dezelfde weg op als een paar weken eerder… naar Terminal 1 en de BMI balie om via hun weer terug naar Brussel nog te vliegen diezelfde dag en de volgende ochtend om half 10 naar Frankfurt te vliegen en ‘s middags van daar verder naar Vancouver.

De rest van de vluchten verliepen gelukkig tamelijk vlotjes. De vleugels van het vliegtuig moesten wel nog eens afgespoten worden (zie foto’s hier) en het nachtje thuis was ook zeer kort, maar gelukkig was er weinig vertraging van Londen-Brussel en Brussel-Frankfurt.

Het was ook eens iets anders om tijdens de dag te vliegen en ik heb van het uurtje in de lucht dan ook maar gebruik gemaakt om wat foto’s te nemen.

In Frankfurt, waar ik het grotendeel van de post geschreven heb, heb ik nog wel een aantal uren moeten wachten op de connectie en was er wel een spannend moment toen ik door paspoortcontrole ging en de Duitse agent nogal hard naar mijn foto en dan naar mij aan het kijken was – sorry, I lost weight and cut my hair, just give me some german chocolate cake and I’ll look like that in a couple of months again – alsook mijn visum aan het bestuderen was.

De vlucht naar Vancouver vertrok uiteindelijk met een uur vertraging – er was maar één baan in gebruik meer, maar verliep verder tamelijk vlekkeloos. O wacht, dat is niet waar. Zowel de vlucht naar Vancouver, als naar Frankfurt waren de meest turbulente die ik al meegemaakt heb. Op zich vond ik het niet zo erg, maar mijn drinken moest wel in het glas blijven…

Een voordeel aan niet vliegen met BA was het feit dat ik nu andere films kon bekijken. Ik heb me dan maar geamuseerd met Up, 500 day’s of summer, G-Force en een paar documentaires. Mijn zetel op het vliegtuig was wel niet zo comfortabel als de vorige keren. Ik zat namelijk in de allerlaatste rij, helemaal in het midden, met twee slapende jonge arabieren naast mij – eentje die trouwens steeds op mijn schouder in slaap viel (ik heb hem maar laten doen, moederlijk instinct, you know). Het nadeel aan mijn slapend gezelschap was wel het feit dat ik nu 13 uur niet uit mijn stoel gekomen ben, ik durfde ze immers niet wakker maken…

Anyhoe, ik denk dat deze post al meer dan lang genoeg is, net zoals de vluchten op zich.

Ik was superblij om terug in Vancouver te zijn en toen ik zag dat het hier regende – en zo’n 15 graden warmer dan in België – moest ik zelfs lachen, maar dat kan de jetlag geweest zijn. Nu ik trouwens iets of wat terug in het Canadees systeem zit en niet meer in slaap val van 18:00-01:00 lokale tijd, kan ik hier ook wat meer terug gaan posten, dus hou het maar in de gaten de komende dagen voor nieuwe posts over het nieuwe semester, de nieuwe vakken, redactiebelevingen en nog veel meer.